Ze zijn buiten hun context in de wereld van vandaag, en er zijn geen voorbeelden van zijn gedachten over wat dan ook, laat staan zijn kunstwerken. Er zijn echter enkele schilderijen die niet in een tijdscontext hoeven te staan, en 'Death and the Vrek' valt in die categorie. Het is een schilderij met een gemeenschappelijk onderwerp: de dood. Omdat de dood een van de weinige dingen is die kunst en mode overstijgt en elke generatie volgt die ooit is geboren, blijft het schilderij vandaag de dag echt relevant. Het gaat ook over hebzucht en egoïsme in de vorm van de vrek, hier weergegeven in twee delen; eerst zoals hij was toen hij volledig gezond, rijk en sterk was, daarna zoals hij is op zijn sterfbed. Interessant aan het schilderij is de onzekerheid die er voor de kijker is, ook nu nog. De vrek reikt naar de zak met goud die door de demon aan zijn bed wordt vastgehouden, zelfs als de Dood zelf nadert.

De engel zit vlakbij, met zijn gezicht naar een andere demon gericht, en het is niet duidelijk wat de oplossing zal zijn voor de ziel van de vrek. In een zeer religieuze, zeer orthodoxe tijd zou dit schilderij zowel een moreel als visueel aantrekkelijk schilderij zijn geweest. Er is een Christusfiguur boven het bed, hoog in de muur met een licht dat schijnt op de vrek op zijn sterfbed. Misschien is dit een teken dat het de bedoeling was dat de vrek de bedoeling had om op het laatste moment te laten zien dat hij zich van de zonde naar Christus bekeerde, om aan te tonen dat het de enige manier was om zijn ziel te redden en dat het de beste beslissing was om te nemen wanneer de dood door de deur kwam. Het is de complexiteit van dit soort details die het schilderij ook nu nog fascineert, ondanks het feit dat er meer dan vijfhonderd jaar zijn verstreken sinds de geboorte van de schilder. Er zijn berichten die de tijd echt overstijgen, en 'Death and the Miser' van Hieronymus Bosch past beter in die categorie dan de meeste.