Dit is een controversieel schilderij en hoewel de authenticiteit ervan is geverifieerd, waren er verschillende keren dat de oorsprong in twijfel werd getrokken. De geleerden van het Museo del Prado beweren dat het schilderij door Bosch is gemaakt. Toch heeft het Bosch Research Conservation Project geverifieerd dat een van Bosch' volgelingen het heeft gemaakt. De fantastische beeldtaal die typerend is voor een Bosch-schilderij is terug te vinden in het werk, evenals de verhalen. Net als ander werk in Bosch' stijl verkent het een religieus concept en moedigt het kijkers aan om hun levenskeuzes en hun relatie met elkaar te onderzoeken. Het schilderij is georganiseerd in verschillende panelen en in het midden staat de pupil van het oog van God. Daarin komt Christus uit het graf. Overal om Hem heen zijn mensen bezig met de zeven hoofdzonden, beginnend met Toorn en eindigend met Trots terwijl de scènes vanaf de onderkant met de klok mee bewegen.

De vier hoeken van de lay-out tonen dingen waar mensen aan het einde van het aardse leven mee te maken krijgen. Ze omvatten Death Of Sinner en Judgement. De hel kan worden geconfronteerd door degenen die het offer van Christus voor hun eigen zonde niet hebben aanvaard. Op het schilderij zijn mensen in de hel te zien die worden gemarteld door demonen, die schijnbaar heel geamuseerd zijn om het gezelschap te hebben. Dit was een van de werken die werden verzameld door de Spaanse koning Filips II, die de concepten misschien interessant vond om over na te denken. Phillip II was een opmerkelijke kunstverzamelaar en hij droeg aanzienlijk bij aan de impact die de kunsten in Spanje hadden. Hij was volhardend in het zoeken naar werken van Bosch en verschillende andere kunstenaars uit die tijd die interessante ideeën presenteerden. Het Prado is nu de thuisbasis van veel van Bosch' werk. Jheronimus Bosch had een aantal navolgers, al werd zijn werk soms als een beetje pessimistisch van aard beschouwd. Hij had een neiging tot macabere afbeeldingen van de hel.

Met zijn talent en de fantastische beelden die hij in elk van zijn stukken kon gebruiken, lieten deze een blijvende indruk op veel kijkers achter. Zijn fantastische stijl had een enorme invloed op kunstenaars in het noorden en de Nederlandse renaissanceschilder Pieter Brugel de Oude was een van zijn beroemdste leerlingen. Bosch' werk was vaak gericht op een van de angsten van de mensheid. Misschien hoopte de kunstenaar daarmee tot introspectie te wekken. The Garden Of Earthly Delights zoals The Seven Deadly Sins en the Four Last Things, vergelijkt tijdelijk hedonisme en blijvend genot. Ook nu nog staan sommige kijkers versteld van het werk van Bosch. Ze weten niet wat ze moeten denken van de mensen die ravotten met zeemeerminnen in De Tuin der Lusten. Interessant is dat letterlijke voorstellingen van zonde worden gebruikt in De zeven hoofdzonden en de vier laatste dingen. Dit is in tegenstelling tot Bosch en is misschien een van de redenen waarom het Bosch Research Conservation Project stelt dat het schilderij werd geconceptualiseerd door een van de volgelingen van de kunstenaar. Mensen die het kunstwerk onderzoeken, kunnen duidelijk zonden zien als Toorn en Hebzucht, samen met het oog van God in het midden dat alles in de gaten houdt.

Ook de straffen zijn in het werk afgebeeld. Hoewel dit schilderij vrij letterlijk en gemakkelijk te begrijpen is, gebruikte de kunstenaar er ook verschillende symbolen doorheen. Potten met goud worden gebruikt om degenen te koken die naar de hel zijn gestuurd omdat ze hebzuchtig zijn en een spiegel wordt door een demon voor een trotse vrouw gehouden als straf voor wat haar verteerde. De zeven hoofdzonden en de vier laatste dingen lijken misschien niet zo grotesk als sommige andere werken die met Bosch te maken hebben. In The Haywain wordt een kar getrokken door wezens met rattenkoppen, terwijl mannen en vrouwen vechten om zich bij de minnaars te voegen die op de stapel ravotten. De kar gaat regelrecht naar de hel. De bestemming is niet duidelijk in dat paneel, maar in het volgende worden de verdoemden opgehangen om te braden of te strippen. Deze beelden zijn niet voor bangeriken.

Fans van Salvador Dali en Edvard Munch kunnen enige overeenkomst vinden in hun werk en de schilderijen van Bosch. Dit komt omdat Bosch deze kunstenaars heeft beïnvloed, samen met schilders als Pablo Picasso en MC Escher. De hybride wezens van Bosch zijn te zien in verschillende werken die direct aan Bosch kunnen worden toegeschreven. De zeven hoofdzonden en de vier laatste dingen is niet het enige stuk dat mogelijk door een van zijn volgelingen is geschilderd. Er zijn minstens een dozijn schilderijen die door zijn atelier gemaakt zouden kunnen zijn. Hoewel Bosch wordt geassocieerd met het macabere, schijnt zijn gevoel voor humor door in veel van zijn werken. Zijn schilderij The Extraction of The Stone of Madness toont een bont gezelschap dat de stomme steen van het hoofd van een man verwijdert. Sommige scènes in The Seven Deadly Sins en the Four Last Things steken ook de draak met de dingen die mensen verteren. Het schilderij lijkt zich af te vragen of de inspanningen om zo zwaar toe te geven aan gulzigheid of trots uiteindelijk de moeite waard zijn.